Ομιλία Στ. Μάνου στην Θεσσαλονίκη

Εισαγωγική ομιλία Στέφανου Μάνου στην ημερίδα της Δράσης
για την επιχειρηματικότητα

Κυρίες και κύριοι,

Πρώτα από όλα θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας στη σημερινή ημερίδα. 

Σας παρακαλώ να κρατήσετε στη μνήμη σας  τις εικόνες του βίντεο που είδατε... Μας αφορούν όλους. Στη Δράση φιλοδοξούμε να βάλουμε τις βάσεις για να φύγουμε από τις εικόνες του πρώτου μέρους και να οδηγηθούμε σε λύσεις που βασίζονται στο δεύτερο μέρος.

Είναι πιο σημαντικό από ποτέ να συμμετάσχουμε όλοι στη μάχη για να παραμείνουμε στην καρδιά της Ευρώπης, εκεί που ανήκουμε.  Εκεί που μας κατατάσσει η ιστορία μας.

Δεν θα επαναλάβω σήμερα αυτά που κατά καιρούς λέω και γράφω για την κρισιμότητα της περιόδου που διανύουμε. Δεν θα αναφερθώ στα κακώς κείμενα, στις παραλείψεις, στους κινδύνους. Μολονότι είναι αλήθεια ότι τα κακώς κείμενα είναι αμέτρητα, οι παραλείψεις τρομερές και οι κίνδυνοι, δυστυχώς, τεράστιοι και υπαρκτοί.

Είναι  ανθρώπινο και εύκολο να μιλάμε για  τις αγωνίες μας. Όλοι μας θέλουμε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,  να  εκφράσουμε την αγανάκτηση μας, καμιά φορά και την οργή μας. Ως υπεύθυνοι άνθρωποι και πολίτες πρέπει  όμως να εκφράσουμε ιδέες, λύσεις,  προτάσεις διεξόδου. Οφείλουμε να βρούμε τον τρόπο να κάνουμε τις σκέψεις μας πράξη. Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος ύπαρξης  της Δράσης. Να πάμε από τα λόγια, τα ατέλειωτα λόγια, στη δράση. 

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια υποστηρίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα μας είναι το ανοικονόμητο μέγεθος του κράτους. Δεν είναι απλώς μεγάλο. Είναι ακριβό, πολυτελές, δυσκίνητο, αναποτελεσματικό, πελατειακό και ό,τι άλλο κοσμητικό σκεφτείτε. Η διατροφή του θηριώδους κράτους μέχρι το 2010 ήταν οι φόροι και τα δανεικά. Τα δανεικά τελείωσαν και έμειναν οι φόροι. Γι αυτό αυξάνονται συνεχώς  καταστρέφοντας ότι απέμεινε από έφεση για δουλειά και δημιουργία. Η λύση είναι προφανής. Το κράτος πρέπει επειγόντως να μπει  σε αυστηρή δίαιτα. Να αποβάλλει κάθε περισσευούμενο λίπος, κάθε τι το περιττό. Έτσι ώστε να δημιουργηθεί χώρος για μείωση των φόρων, για επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Αλλά δεν φθάνουν μόνο αυτά.

Χρειάζεται μια άλλη θεώρηση της επιχείρησης και της επιχειρηματικότητας. Να κατανοήσουμε ότι είναι η μόνη μηχανή παραγωγής ευημερίας. Η εταιρεία, ως κατασκευή, ως τρόπος συνεργασίας, είναι η κοινωνική ανακάλυψη που οδήγησε τον Δυτικό κόσμο και σήμερα την Ασία στην πρόοδο και στην ευημερία. Γι αυτό η Δράση ασχολείται σήμερα με την επιχειρηματικότητα. Διότι πιστεύει ότι η επιχειρηματικότητα και όχι το κράτος θα μας βγάλει από τον πάτο του πηγαδιού.

Θα μιλήσουμε για την Ελλάδα. Θέλω να σας παρακαλέσω να σκεφτούμε θετικά. Τι  αγαπάμε από την Ελλάδα; Πότε και γιατί νοιώθουμε υπερήφανοι για την Ελλάδα; Τι θα θέλαμε να είναι η Ελλάδα; Πως την οραματιζόμαστε; Τι θέλουμε να εξασφαλίσουμε για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας; 

Αν σκεφτούμε θετικά, θα δράσουμε θετικά.

Το προϊόν της θετικής σκέψης πρέπει να το μετατρέψουμε σε ατομικό έργο και δράση. Κυρίως όμως σε συλλογικό έργο. Διότι, έτσι όπως είναι τα πράγματα μόνο με ενισχυμένη συλλογικότητα θα ανταπεξέλθουμε. 

Όλοι μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι σε αυτό τον αγώνα. Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε. Αν δεν ξέρετε πως να βοηθήσετε, ρωτήστε.  Είναι στο χέρι μας να κερδίσουμε τη μάχη και να αλλάξουμε το κατεστημένο που μας έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση.  

Η διεθνής ταυτότητα και εικόνα της Ελλάδας είναι ό,τι σκέφτονται οι ξένοι για μας. Ό,τι τους έρχεται στο μυαλό όταν λες Ελλάδα. Αυτό που πρώτα τους έρχεται στο μυαλό, είναι αυτό που εμείς εκπέμπουμε. Αυτό που εμείς επικοινωνούμε με όσα λέμε και κυρίως με όσα κάνουμε. Και τι επικοινωνούμε; Σε τελική ανάλυση ό,τι έχουμε εμείς,  στο δικό μας μυαλό, για την Ελλάδα. Πιστεύω ότι οι ξένοι διαμορφώνουν την εικόνα τους για την Ελλάδα από την εικόνα που έχουμε εμείς για την Ελλάδα.

Αν εμείς πιστεύουμε ότι είμαστε διεφθαρμένοι, αργά ή γρήγορα θα το επικοινωνήσουμε και δεν θα αργήσουν οι ξένοι να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι διεφθαρμένη. 

Επανέρχομαι στην ανάγκη να σκεφτούμε θετικά για την Ελλάδα. Αν το κάνουμε, σύμφωνα με τη θεωρία μου, θα σκεφτούν θετικά για την Ελλάδα και οι ξένοι. Αν έχουμε εμπιστοσύνη στην Ελλάδα, θα έχουν και οι ξένοι εμπιστοσύνη.

Στην ιστορία μας σκεφτήκαμε, εμείς οι Έλληνες, και επικοινωνήσαμε έννοιες που απέκτησαν παγκόσμια ακτινοβολία: Ήθος, ηθική, εντιμότητα, ειλικρίνεια, αξιοκρατία, αξιοπιστία, ομάδα, αγάπη, δημοκρατία, πολίτης, συλλογικότητα, φιλότιμο, τόλμη, θάρρος, περηφάνια και εκατοντάδες άλλες.

Μπορεί σήμερα να έχουμε ποδοπατήσει αυτές τις έννοιες, αλλά, αν κάποτε τις σκεφτήκαμε και μας οδήγησαν σε κοσμοϊστορικά επιτεύγματα μπορούμε να τις σκεφτούμε ξανά, να τις κάνουμε πάλι ειλικρινά δικές μας.

Έχουμε ένα μοναδικό φυσικό  περιβάλλον, θαυμαστό και πανίσχυρο πολιτιστικό παρελθόν.  Αυτός είναι ο πλούτος μας. Αυτός και οι άνθρωποί μας. Αυτόν τον πλούτο τον αφήνουμε σχεδόν ανεκμετάλλευτο ή τον κακοποιούμε σε μια κοντόφθαλμη θεώρηση του ατομικού συμφέροντος μας.  Πρέπει να δράσουμε δημιουργικά και κυρίως συλλογικά για να μας αποδώσει αυτός ο πλούτος σήμερα. Περιβάλλον, Πολιτισμός και Παιδεία, είναι οι τρεις πυλώνες πάνω στους οποίους πιστεύω ότι  μπορούμε να εδράσουμε την μελλοντική πορεία μας και την ευημερία μας.

Αν σκεφτούμε θετικά, θα δράσουμε θετικά.

Είναι τώρα, στη μέση μιας απίστευτης κρίσης, η σωστή στιγμή να σκεφτούμε το μέλλον; Σωστότερη παρά ποτέ, νομίζω εγώ!

Ασφαλώς πρέπει πρώτα να ξεπεράσουμε την κρίση με άμεσες και αποφασιστικές κινήσεις. Παράλληλα όμως πρέπει να διαμορφώσουμε το μέλλον μας με ειλικρίνεια και τόλμη. Να ξανατοποθετήσουμε τις αξίες μας, σωστά στη συνείδηση μας.

Να φύγουμε από  τις φράσεις «Δεν βαριέσαι» και «Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα» και να πούμε «Με νοιάζει» και «Δουλεύοντας  όλοι μαζί θα πετύχουμε». 

Και ακόμη να πιστέψουμε ότι "Όλα γίνονται, από εμάς εξαρτάται". 

Θέλω να σκεφτούμε θετικά το μέλλον για να έχουμε μέλλον. Να συνειδητοποιήσουμε πως αυτή η κρίση μπορεί να μας βοηθήσει να φτιάξουμε γερά θεμέλια για το αύριο. Να γκρεμίσουμε το σαθρό για να χτίσουμε σωστά. Σε όλους τους τομείς. Μπορούμε να το κάνουμε. Χωρίς μαγικά και χωρίς δανεικά. Με δουλειά, στόχευση και σχεδιασμό και πάνω από όλα συνεργασία και συλλογική προσπάθεια.

  

Αυτό που μπορώ να σας πω με κατηγορηματικότητα  είναι ότι αν δεν είχα πίστη στο τι πραγματικά σημαίνει Ελλάδα και στο τι μπορούμε να κάνουμε εμείς οι Έλληνες δεν θα ασχολιόμουν πια με την πολιτική. 

Πιστεύω ακλόνητα στις τεράστιες συλλογικές δυνατότητες των Ελλήνων και του απανταχού Ελληνισμού και γι αυτό εξοργίζομαι όταν διαπιστώνω με πόση επιπολαιότητα, με πόση αμεριμνησία αδικούμε μόνοι μας τον εαυτό μας. 

Πιστέψτε στην Ελλάδα.

Δώστε ψήφο εμπιστοσύνης στον εαυτό σας.

Η Δράση στηρίζει όσους θέλουν να τα καταφέρουν με τις δικές τους δυνάμεις.

«Κίνητρα και στόχοι ενός νέου πολιτικού που ζητά ψήφο» του Χάρη Σαββίδη, αρχιτέκτονα, μέλος της Δ.Ε. της Δράσης

…. “Χάρη για να κατεβαίνει κανείς υποψήφιος στη Μεσσηνία, δεν νομίζεις ότι είναι απαραίτητο να μένει στον τόπο αυτό, προκειμένου να γνωρίζει τις τοπικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες; Νομίζω ότι η Μεσσηνία είναι πολύ διαφορετική και από τη Βούλα και πολύ περισσότερο από το Παρίσι!...”

Η αντίδραση ενός φίλου από το διαδίκτυο στη δημοσίευση της υποψηφιότητάς μου στο νομό Μεσσηνίας είναι το αντικείμενο του παρόντος γραπτού.  Θα ήθελα λοιπόν να απαντήσω στην παρατήρηση θέτοντας υπόψη σας τα κίνητρα και τη «φιλοδοξία» που μπορεί να έχει κανείς σε αυτό τον αγώνα, έστω και αν τον δίνει εξ αποστάσεως.

Τα κίνητρα, έχουν να κάνουν με πολλούς προσωπικούς αλλά και πολιτικούς παράγοντες. 

Αφενός, η Μεσσηνία είναι η φυσική μου πατρίδα (όχι μόνο καταγωγή αλλά και βίωμα) και άρα τα προσωπικά κίνητρα είναι πολύ έντονα.  Μεγάλωσα σε αυτήν, έχω ζήσει τα παιδικά μου χρόνια, και μπορώ να αναπολώ έστω και με λίγο ρομαντισμό την εποχή της Καλαμάτας που πολλοί από εσάς θα θυμούνται, πιστεύω και με τον ίδιο τρόπο με εμένα.  Πράγματι, η Αθήνα του ’80, το Παρίσι του ’90 και από το 1996 η Αθήνα είναι σταθμοί της ζωής μου με ξεχωριστή σημασία.  Σήμερα ζω και εργάζομαι στην Αθήνα.  Οι επαγγελματικοί μου ορίζοντες είναι στραμμένοι σε ένα τομέα με εφαρμογές στην ευρύτερη περιοχή της Ελλάδας και της Κύπρου, τον σχεδιασμό κτιρίων υγείας οποιασδήποτε κλίμακας (έχουμε σχεδιάσει νοσοκομεία δεκάδων χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων και μικρά κέντρα υγείας σε επίπεδο περιφερειακών πόλεων...).  Όμως ο τόπος του καθενός παραμένει ένας εξαιρετικός προορισμός και έτσι, με την ίδια δόση ρομαντισμού, θέλω να ξεκινήσω την πολιτική μου καριέρα από αυτόν.

Αφετέρου η Μεσσηνία είναι μια πολύ πλούσια περιοχή όπου όλες οι προσδοκίες μας, ο σχεδιασμός που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια μέσα στη «Δράση», το όραμα του Στέφανου Μάνου για μια ανάπτυξη βασισμένη στα 3 π, μπορούν να έχουν άμεση εφαρμογή.  Μπορεί δηλαδή να γίνει η Μεσσηνία το πρότυπο της ανάπτυξης για όλη την Ελλάδα βασισμένη στην Παιδία, τον Πολιτισμό και το Περιβάλλον.  Και οι τρεις αυτοί άξονες ανάπτυξης απαιτούν όραμα, πολιτική βούληση και μέθοδο για την εφαρμογή τους.

Ο τρίτος στόχος, αυτός που δεν έχει να κάνει με συγκεκριμένο τόπο αλλά που θα πρέπει να είναι το μείζων κίνητρο του κάθε πολίτη για να ασχοληθεί με τα κοινά είναι να δει να αλλάζει το πολιτικό σκηνικό άρδην. 

Μεγαλώσαμε σε μια χώρα όπου κυρίαρχο πολιτικό σύστημα δεν είναι η προεδρική δημοκρατία αλλά η πελατειακή δημοκρατία.  Η κατακερματισμένη κοινωνία της οθωμανικής μας κληρονομιάς, με τα συμφέροντα μικρών ομάδων να κυριαρχούν έχει πάρει της μορφή ιστού αράχνης που δεν αφήνει τίποτα ζωντανό να αναπτυχθεί.  Ζούμε και δραστηριοποιούμαστε σε ένα πλέγμα συμφερόντων.  Από τη μια, ο δημόσιος τομέας, υπερδιογκωμένος και αναποτελεσματικός.  Από την άλλη η ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα, σε άμεση εξάρτηση από το δημόσιο.  Φτάσαμε στο σημείο όπου η κάθε ελληνική οικογένεια να εξαρτάται άμεσα από τα δημόσια οικονομικά.  Είτε ως υπάλληλοι - συνταξιούχοι, είτε ως προμηθευτές, είτε ως πάροχοι υπηρεσιών προς αυτό, η ευημερία όλων εξαρτάται σήμερα από την ανάταξη του δημοσίου.

Άρα ο τρίτος στόχος μου, χωρίς προφανή τοπική - ίσως - διάσταση είναι η αποσφράγιση αυτού του πελατειακού συστήματος που μας κατέστρεψε.  Πώς; Μα ασφαλώς με την ενασχόληση νέων ανθρώπων με ικανό δυναμικό, δική τους αυθύπαρκτη προσωπικότητα, με την πολιτική.  Άλλος τρόπος δεν φαίνεται – κατά την ταπεινή μου γνώμη – να υπάρχει.

Έτσι λοιπόν, σας καλώ όλους να σκεφτούμε διαφορετικά τη Μεσσηνία που γνωρίζουμε καλά.  Μπορούμε να διεκδικήσουμε μερίδιο από τον παγκόσμιο Ιατρικό Τουρισμό και να δούμε το Νοσοκομείο να παρέχει υπηρεσίες διεθνούς επιπέδου σε ξένους επισκέπτες; Μπορούμε να ξαναδούμε τα Μεσσηνιακά γεωργικά προϊόντα να διεκδικούν θέση στη διεθνή αγορά ποιοτικών βιολογικών προϊόντων με υψηλή τιμή; Μπορούμε να δούμε την ξενοδοχειακή υποδομή του νομού να ανταγωνίζεται τα καλύτερα πεντάστερα ξενοδοχεία του πλανήτη; Μπορούμε να δούμε την Αρχαία Μεσσήνη να αναδεικνύεται ανταγωνιστικός προορισμός των Δελφών και της Ολυμπίας; Μπορούμε να σκεφτούμε το Αρχαιολογικό τμήμα του Πανεπιστημίου ως παράρτημα της Οξφόρδης ή του Κέμπριτζ;  Όλα αυτά απαιτούν όραμα, φιλοδοξία, μέθοδο και πάνω από όλα πολιτική βούληση για μια άλλη ανάπτυξη, βασισμένη, όχι στη διαχείριση των δημοσίων πόρων αλλά στη φιλοδοξία για την προαγωγή των στόχων και των ικανοτήτων του κάθε ενός από εμάς.


Δημοσιεύθηκε στην "Ελευθερία" της Μεσσηνίας στις 28 Μαρτίου 2012

Η Δράση θέλει να ενισχύσει όλους εκείνους τους δημιουργικούς Έλληνες που θέλουν να τα καταφέρουν στη ζωή τους στηριγμένοι στις δυνάμεις τους.

Αγαπητοί φίλοι,

Σας στέλνω αυτό το μήνυμα προκειμένου να σας ανακοινώσω την απόφασή μου να κατέβω στις επικείμενες εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής της Δράσης στο Νομό Μεσσηνίας.

Όπως όλοι γνωρίζετε η κατάσταση γύρω μας απαιτεί δράση. Δράση σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας, το επαγγελματικό, το κοινωνικό, παντού. Πιστεύω στην ικανότητα του κάθε ανθρώπου να βρίσκει το δρόμο του μέσα από δύσκολες συνθήκες φτάνει να μη χάνει το ηθικό του και βεβαίως το ήθος του. Όμως στο πολιτικό επίπεδο η δραστηριότητα του καθενός γίνεται αποτελεσματική μόνο σε μια ευρύτερη οργάνωση. Μια οργάνωση με κοινούς στόχους και οράματα.

Η Δράση, το κόμμα με το Στέφανο Μάνο ως αρχηγό, είναι αυτή η πολιτική πρόταση που με εκφράζει απόλυτα και που σας προτείνω, έστω και τώρα, να την εξετάσετε.

Όμως πέρα από την ανασκόπηση της κατάστασης, τα προγράμματα και τις δεσμεύσεις για πια αξίζει κανείς να μάχεται αυτή τη στιγμή;

Προτείνουμε 4 άξονες:

• το κράτος σε αυστηρή δίαιτα για να χάσει όλα τα περιττά λίπη, να ξεναγίνει παραγωγικό και να ξαναβρούν οι δημόσιοι λειτουργοί του της θέση που τους αξίζει στην κοινωνία μας.

• απλοποίηση σε βάθος της φορολογικής νομοθεσίας, σταθερό φορολογικό σύστημα και ελάφρυνση του φορολογικού βάρους.

• σκληρή τιμωρία της διαφθοράς και της ανομίας. Εφαρμογή των νόμων σε όλα τα επίπεδα.

• διευκόλυνση της χρηματοδότησης της επιχείρησης, της νέας επιχείρησης, της επιχειρηματικότητας των νέων ανθρώπων. Πολιτισμός, παιδεία, περιβάλλον είναι οι άξονες για τη δραστηριοποίηση των νέων.

Σήμερα, η Ελλάδα είναι σε αδυναμία να εξυπηρετήσει τα δάνεια που έλαβε. Τα δάνεια οφείλονται στο μεγάλο, βαρύ και πολυτελές κράτος που κατά γενική ομολογία απλά καταναλώνει. Το παραγωγικό τμήμα της οικονομίας καταφέρνει να φοροδιαφεύγει με αποτέλεσμα, το κράτος να συνεχίζει να ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει. Η διαφορά καλύφθηκε μέχρι σήμερα με δάνεια και μεταβιβάσεις κεφαλαίων από την Ε.Ε. Αυτονόητο είναι ότι υπάρχει όριο στο πόσα δάνεια μπορούμε να σηκώσουμε και όριο στο πόσο μπορούμε να στηριζόμαστε σε ευρωπαϊκές μεταβιβάσεις. Φθάσαμε στο όριο, είμαστε σε κρίση.

Το γεγονός ότι βασιστήκαμε σε δάνεια για να χρηματοδοτήσουμε το μη παραγωγικό τμήμα της οικονομίας (το Δημόσιο) εξέθρεψε μια νοοτροπία εξάρτησης. Πολλοί έφθασαν να πιστεύουν ότι δικαιούνται να ζουν καλά χωρίς να καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια. Ότι δικαιούνται να μην είναι παραγωγικοί και κάποιος άλλος θα πληρώσει.

Για την κατάσταση αυτή, οι πολιτικοί έχουν μεγάλη ευθύνη. Για να κερδίσουν ψήφους μοίραζαν το προνόμιο του άκοπου πλουτισμού σε διάφορες ομάδες φίλων τους. Έτσι μεγάλωσε το κράτος και γίναμε μη ανταγωνιστικοί.

Αγαπητοί φίλοι, η υποστήριξη των υφισταμένων μεγάλων κυβερνητικών κομμάτων είναι μέρος του προβλήματος, όχι η λύση του. Η υποστήριξη των κομμάτων της αριστεράς οδηγεί μοιραία εκτός Ε.Ε. Σας καλούμε να ταυτιστείτε λοιπόν μαζί μας, να δραστηριοποιηθείτε μαζί μας. Το οφείλει ο καθένας στη συνείδησή του και τη νεότερη γενιά της χώρα μας.

Η Δράση θέλει να ενισχύσει όλους εκείνους τους δημιουργικούς Έλληνες που θέλουν να τα καταφέρουν στη ζωή τους στηριγμένοι στις δυνάμεις τους.

Στο παρακάτω link θα βρείτε την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς μου

Εφημερίδα Ελευθερία 07-03-2012

Για την πορεία μου μέχρι σήμερα, μπορείτε να συμβουλευθείτε τα παρακάτω link.

Csavvides.blogspot.com Η πολιτική μου σκέψη στα θέματα Περιβάλλοντος – Δομημένου Αστικού χώρου

Ελυτρον αρχιτεκτονική+πολεοδομία ε.ε. Η επαγγελματική μου σταδιοδρομία

Facebook.com/elytron Η σελίδα μας στο facebook

www.facebook.com/Charis.Savvides.Artwork Η εικαστική μου δραστηριότητα

Η νέα μας ομάδα εμβάθυνσης στην αστική γεωγραφία της πρωτεύουσας

www.drassi.gr Η Δράση, το κόμμα με αρχηγό τον Στέφανο Μάνο

Τα άρθρα μου σε εφημερίδες και περιοδικά

Χρειαζόμαστε ελπίδα και εμπιστοσύνη.

Χάρης Σαββίδης

Promoting the "environmentalisation" of the entire world economic system,

For the ESCP Europe annual seminar in Paris 16-17 March 2012

Here is an approach to human life and activity under new rules concerning sustainable environment. Keywords assembled by Charis Savvides, elytron arc+urb uc

“The emerging 'environmentalisation' of our civilization and the n

eed for vigorous action in the interest of the entire global community will inevitably have multiple political consequences. Perhaps the most important of them will be a gradual change in the status of the United Nations. Inevitably, it must assume some aspects of a world government.”

Mikhail Gorbachev, Club of Rome member, State of the World Forum, 1996

Constantinos Doxiadis, Ecumenopolis in 2100

in “Ecumenopolis: the inevitable city of the future” Athens Center of Ekistics, 1974

Fields of action:

1. The environmentalisation of old social functions

• Sustainable water management (manage water resources while taking into account the needs of present and future users)
• Miscellaneous sustainable services (services about sustainability, certification project, etc)
• Sustainable transport (or green transport refers to any means of transport with low impact on the environment, and includes walking and cycling, transit oriented development, green vehicles, Car-sharing, and building or protecting urban transport systems that are fuel-efficient, space-saving and promote healthy lifestyles)
• Sustainable housing (Managing and controlling energy/CO2, pollution, water, health and well-being, materials, surface water run-off, ecology, waste)
• Sustainable school and education - research buildings (Linking Architecture and Education: Sustainable Design of Learning Environments)
• Sustainable healthcare facilities (Sustainability must be a consideration for the design of all health care facilities. Many sustainable design features can be incorporated into health care facility design, including day lighting, energy and water conservation, nontoxic materials and finishes, and sustainable operations and maintenance)

• 2. The environmentalisation of old economic sectors (undertake environmentally sustainable and practically suitable design within the existing infrastructure)

• Sustainable constructions for all kind of economic activity. (In fact, all constructions will be under sustainability criteria and management)
• Waste management (the collection, transport, processing or disposal, managing and monitoring of waste materials)Restructuring heavy industry implementations (the impact of environmental policy on production concepts and company strategies on heavy industries and their customer industries is very huge. The promotion of innovation patterns by the environmental policy and structural changes in the advanced economies)
• Organic products
• Countryside-based leisure activities
• Sustainable agriculture (an integrated system of plant and animal production practices having a site-specific application that will last over the long term: satisfy human food and fiber needs, enhance environmental quality and the natural resource base upon which the agricultural economy depends, make the most efficient use of non-renewable resources and on-farm resources and integrate, where appropriate, natural biological cycles and controls, sustain the economic viability of farm operations and enhance the quality of life for farmers and society as a whole)

3. The new green business

• Renewable energies and energy efficiency ("energy from renewable sources" means energy from renewable non-fossil sources, namely wind, solar, aerothermal, geothermal, hydrothermal and ocean energy, hydropower, biomass, landfill gas, sewage treatment plant gas and biogases)

• Telemedicine (is the use of telecommunication and information technologies in order to provide clinical health care at a distance. It helps eliminate distance barriers and can improve access to medical services that would often not be consistently available in distant rural communities. It is also used to save lives in critical care and emergency situations.)
• Telecommuting (Is a term often used interchangeably to refer to a work arrangement in which employees enjoy flexibility in work location and hours. It refers to the elimination of the daily commute to a central place of work)
• Eco-tourism (Ecotourism is a form of tourism involving visiting fragile, pristine, and usually protected areas, intended as a low impact and often small scale alternative to standard commercial tourism)
• Niche Marketing - Every single product that is on sale can be defined by its market niche.
• Carbon neutral production (having a net zero carbon footprint, refers to achieving net zero carbon emissions by balancing a measured amount of carbon released with an equivalent amount sequestered or offset, or buying enough carbon credits to make up the difference. It is used in the context of carbon dioxide releasing processes, associated with transportation, energy production and industrial processes)

• 

Takis Zenetos, Urbanisme Electronique, Athens 1964

Create incentives:

· Reducing Running Costs by Sustainable Design (maximising the possibilities for reducing running costs of the building over its lifetime)

· Tax credits. Approach to the ideal design and construction under LEED (USA) (The LEED (Leadership in Energy & Environmental Design) Green Building Rating System™ is a voluntary, consensus-based standard to support and certify successful green building design, construction and operations. LEED is transforming the marketplace by providing a nationally recognized certification system to promote integrated, whole-building design practices in the building industry.)

· For One Green Tax instead of all other kinds of taxes (A move towards a “green” tax system, crucial to a “green growth” strategy, can contribute not only towards achieving environmental objectives but also, depending on how the revenues are used, facilitate wider growth-oriented tax reforms.)

· Imposing Environmental certificates (ISO 14000 – EMAS) to all economic activities (ISO14000 standards are designed to cover: environmental management systems, environmental auditing, environmental performance evaluation, environmental labelling, life-cycle assessment, environmental aspects in product standards and imposing the European Energy Certificate System (EECS)

Earth by night. The Ecumenopolis on 2009

Πως ξεκοκαλίζεται το ΕΣΠΑ σε μη αναπτυξιακά έργα...

από την Ελευθερία της Καλαμάτας στις 07 Μαρτίου 2012

Η Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων περίπου πολιτών έχει 82 μητροπόλεις

Η Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων περίπου πολιτών έχει 82 μητροπόλεις. Κανένας και καμία Υπουργός δεν σκέφτηκε πως η διοικητική Οργάνωση της Εκκλησίας της Ελλάδος (η οποία αποτελεί Δημόσια Υπηρεσία που ασκεί εξουσία και κάνει διοικητικές πράξεις) θέλει ένα δικό της Καλλικράτη. Στις μέρες της φοβερής κρίσης που περνάμε, έχουμε την πολυτέλεια να πληρώνουμε 82 Μητροπολίτες με όλη τους την Οργάνωση. Να διατηρούμε 82 μικρά ανάκτορα, μητροπολιτικούς ναούς και πλήθος δημοσίους υπαλλήλους σε κάιε μια από τις Μητροπόλεις. Μήπως η κυβέρνηση αυτή που είναι απελευθερωμένη δεσμεύσεων (είναι;), παρά να περιμένει τον διαχωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος, να προχωρήσει άμεσα στην κατάργηση όλων των Μητροπόλεων και στη θέσπιση Περιφερειακών Επισκοπών στα διοικητικά όρια των περιφερειών της χώρας; Και για να δείτε πόσο άσχετοι είμαστε όλοι, σας παραθέτω τις Μητροπόλεις. Θα εκπλαγείτε με την οργάνωση κρατιδίων ανά την επικράτεια που τα όριά τους έχουν προκύψει από εξυπηρετήσεις συμφερόντων που θυμίζουν Οθωμανική Αυτοκρατορία (προ του Συντάγματος αυτής….).

Έχουμε λοιπόν αλφαβητικά:

Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Αλεξανδρουπόλεως, Αργολίδος, Άρτης, Βεροίας και Ναούσης, Γλυφάδας, Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου, Γρεβενών, Δημητριάδος και Αλμυρού, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος, Δράμας, Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, Ελασσώνος, Ελευθερουπόλεως, Ζακύνθου και Στροφάδων, Ζιχνών και Νευροκοπίου, Ηλείας και Ωλένης, Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, Θεσσαλονίκης, Θηβών και Λεβαδείας, Θήρας, Αμοργού και Νήσων, Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, Ιλίου, Πετρουπόλεως και Αχαρνών, Ιωαννίνων, Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Καρπενησίου, Καρυστίας και Σκύρου, Κασσανδρείας, Καστορίας, Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, Κεφαλληνίας, Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού, Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος, Κορίνθου, Σικυώνος, Ζεμενού, Ταρσού και Πολυφέγγους, Κυθήρων, Λαγκαδά, Λαρίσης και Τυρνάβου, Λευκάδος και Ιθάκης, Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, Μάνης, Μαντινείας και Κυνουρίας, Μαρωνείας και Κομοτηνής, Μεγάρων και Σαλαμίνος, Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, Μεσσηνίας, Μηθύμνης, Μονεμβασίας και Σπάρτης, Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας, Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, Νέας Σμύρνης, Νικαίας, Νικοπόλεως και Πρεβέζης, Ξάνθης και Περιθεωρίου, Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας, Παροναξίας, Πατρών, Πειραιώς, Περιστερίου, Πολυανής και Κιλκισίου, Σάμου και Ικαρίας, Σερβίων και Κοζάνης, Σερρών και Νιγρίτης, Σιδηροκάστρου, Σισανίου και Σιατίστης, Σταγών και Μετεώρων, Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου, Τρίκκης και Σταγών, Τριφυλίας και Ολυμπίας, Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης, Φθιώτιδος, Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, Φωκίδος, Χαλκίδος, Χίου

Φανταστείτε τώρα πως κάθε φορά που πατάτε ένα σύνδεσμο και μεταφέρεστε στην ιστοσελίδα μια επιμέρους μητρόπολης, για αυτή την ιστοσελίδα κάποια ευρωπαϊκά κονδύλια, σε συγκερασμό με ελληνικά κονδύλια έχουν δαπανηθεί και έχουν μετρηθεί στην απορρόφηση και την ψεύτικη ανάπτυξη των προηγούμενων ετών που τώρα μετράμε τι ντενεκές ξεγάνωτος ήταν… Αντίστοιχα και τα κονδύλια που φαγώθηκαν για τη συντήρηση ανακτορικού τύπου κατοικιών που τα επιδοτήσαμε ως μνημεία, ναών που εξωραΐσαμε και μετατρέψαμε σε μητροπολιτικούς και ου το καθεξής…

Έλληνες βοήθειά μας!

(πηγή: http://www.ecclesia.gr/greek/Dioceses/Dioceses.html )

Στην πολιτική δεν είναι

Στην πολιτική δεν είναι όλοι ίδιοι

Επειδή δεν υπάρχει χειρώτερη συμφορά από το να πιστούμε πως όποιος ασχολείται είναι όμοιος με όλους τους άλλους και άρα χωρίς ιδιαίτερο βάρος. Και επειδή τελικά, το μόνο που ωφελεί η παραπάνω συλογιστική είναι το υπερεγώ του καθενός που με αυτό τον τρόπο δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του για την απόφασή του να υποστυρίξει τον έναν ή τον άλλον πολιτικό.... Δέστε την Αφίσα από την προεκλογική εκστρατεία του Στέφανου Μάνου 20 χρόνια πίσω... Θα δείτε πως όσα αναγράφονται αντιστοιχούν στις σημερινές τοποθετήσεις του ίδιου αλλά και της Δράσης που όλοι υποστηρίζουμε ο καθένας με τις δυνάμεις του.

Στην πολιτική δεν είναι

Στην πολιτική δεν είναι

Στην πολιτική δεν είναι

Στην πολιτική δεν είναι

Στην πολιτική δεν είναι

ΝΕΑ ΜΕΡΑ Η ΑΥΡΙΑΝΗ! ΦΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΜΠΡΟΣ

Paul REBEYROLLE lithographie de 1968

www.drassi.gr

Πάντα ψάχνω την Καλαμάτα και ως αρχιτέκτονας και ως αρχαιολόγος

Ο Καλαματιανός Χάρης Σαββίδης μόλις πριν μερικές ημέρες ολοκλήρωσε την έκθεσή του στην γκαλερί «Καπλανών 5» στο κέντρο της Αθήνας. Πρόκειται για έκθεση σχεδίων του αρχιτέκτονα με τίτλο «Χορός και ψυχή. Οι μονοκοντυλιές του autocad» που αποτελείται από 15 έργα σε επιφάνειες plexiglas με επικολλημένες έγχρωμες ταινίες ελάχιστου πάχους.

Συνέντευξη στη Μαρία Τομαρά για την εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" της Μεσσηνίας της 10ης Οκρωβρίου 2011

Ο Χάρης Σαββίδης έχει κάνει μια αξιοπρόσεκτη διαδρομή στη μελέτη διαφόρων αντικειμένων, από το Μαθηματικό της Πάτρας, σε σπουδές Αρχαιολογίας και κατόπιν Αρχιτεκτονικής στη Γαλλία. Εδώ και 6 χρόνια με την σύζυγό του Πέννυ έχουν ξεκινήσει το δικό τους αρχιτεκτονικό εργαστήριο «Ελυτρον Αρχιτεκτονική + Πολεοδομία ε.ε.» καθώς η Αρχιτεκτονική “είναι ένα κέλυφος που περιβάλλει κόσμους“ όπως λέει ο ίδιος.

Σχετικά με την τέχνη δηλώνει επηρεασμένος από πολλούς ανθρώπους που ξεχωρίζει και αγαπά, μεταξύ των οποίων τον Καλαματιανό ζωγράφο Νέστορα Παπανικολόπουλο, ενώ η αύρα του Μεσσήνιου χαράκτη Α. Τάσσου είναι εκεί, καθώς η «Έλυτρον Αρχιτεκτονική+Πολεοδομία» στεγάζεται στο χώρο όπου ο Τάσσος αναδείχτηκε ως χαράκτης.

_ Καλαματιανός κι εσείς;

«Εννοείται! Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καλαμάτα μέχρι 11 ετών, καθώς οι γονείς μου ήταν καθηγητές στην Καλαμάτα, ενώ η μητέρα μου κατάγεται από τον Μελιγαλά. Στην Καλαμάτα βέβαια επιστρέφω κάθε καλοκαίρι για διακοπές».

_ Τι διαφορές εντοπίζετε στην πόλη που μεγάλωσες και στην πόλη που έρχεσαι μόνο τα καλοκαίρια πια;

«Η πόλη που μεγάλωσα ήταν μια πόλη που την γυρίζαμε όλη με τα ποδήλατα και δεν φοβόμασταν τίποτα ενώ η πόλη που επισκέπτομαι είναι μια πόλη που την επισκέπτομαι με το αυτοκίνητο, την περπατάω ελάχιστα και ψάχνω σε ποια παραλία θα καθίσω. Πάντως την Καλαμάτα πάντα την ψάχνω και ως αρχιτέκτονας και ως αρχαιολόγος και έχει πολύ ενδιαφέρον. Είναι λοιπόν ένα μέρος που έχει ιστορία και εμφανή ιστορία».

_ Νομίζετε ότι μετά το σεισμό θα μπορούσε να έχει δομηθεί αλλιώς η πόλη;

«Το μεγαλύτερο μείον της Καλαμάτας -και το λέω ως πολεοδόμος- είναι που κλείστηκε η οδός Αριστομένους από το πάρκο και κόπηκε η πρόσβαση της πόλης στη θάλασσα. Κακά τα ψέματα όλες αυτές οι μικρές οδοί που πάνε προς τη θάλασσα, η Φαρών, η Ακρίτα, είναι μικροί δρόμοι και δεν έχουν τη δυναμική της λεωφόρου που σε οδηγεί στην θάλασσα».

_ Γι’ αυτό το πάρκο όμως έχει βραβευτεί η πόλη από την “Europa Nostra”...

«Λογικό, γιατί και η Πολεοδομία περνάει στάδια. Περάσαμε από το μοντερνισμό των μεγάλων δρόμων στα πάρκα, στη γραφικότητα των μικρών πάρκων, των παρκιδίων, των αλσυλλίων κ.λπ. και τώρα σιγά - σιγά προσπαθούμε να κάνουμε μια πιο δομημένη μορφή πόλης, στην οποία αυτό που λέμε με λόγια να φαίνεται και στην πράξη. Δηλαδή όταν εγώ είμαι στην Παραλία της Καλαμάτας και θέλω να ανέβω στο κέντρο, ε μην κοροϊδευόμαστε, δεν υπάρχει μια αμεσότητα. Αυτό αρχίζουμε τώρα και το συνειδητοποιούμε και μπορεί σε 15 χρόνια από τώρα να έρθει ένας μεγάλος πολεοδόμος ή ένας δήμαρχος και να πει ότι πρέπει να ανοίξει η Καλαμάτα προς τη θάλασσα και να γίνουν άλλα πράγματα».

_ Ο οικιστικός ιστός αρχιτεκτονικά πώς σας φαίνεται;

«Ακολουθεί την εξέλιξη των ανθρώπων. Δηλαδή, στην Καλαμάτα του ’70 που ήμασταν μικρά δεν ήταν τόσο της μόδας η θάλασσα αλλά η πλατεία, όπου εκεί συνέβαιναν πράγματα, εκεί ήταν τα μαγαζιά της μόδας και γενικά το κέντρο ήταν στο κέντρο της Καλαμάτας. Αυτό σιγά-σιγά άλλαξε και μεταφέρθηκε στην Παραλία, ειδικά το καλοκαίρι κι είναι φυσιολογική εξέλιξη. Την τελευταία δεκαετία αναπτύσσεται το Ιστορικό Κέντρο και είδα μάλιστα ότι υπάρχουν πολλά μαγαζιά εκεί και κάνουν και μουσικές εκδηλώσεις κι είναι πολύ ωραίο όλο αυτό».

_ Είστε υπέρ της ανάπτυξης των ιστορικών κέντρων των παλιών πόλεων;

«Ας πάρουμε το παράδειγμα της Αθήνας – γιατί παντού τελικά το ίδιο συμβαίνει σε μικρότερη ίσως κλίμακα. Δηλαδή όταν μιλάμε για ανάπτυξη πρέπει να εννοούμε πολλές δραστηριότητες διαφορετικές μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι οι πολλές δραστηριότητες φέρνουν χρήμα και συγχρόνως κάνουν την πόλη ασφαλή. Δηλαδή όταν υπάρχουν δραστηριότητες από το πρωί μέχρι το βράδυ και από το βράδυ μέχρι το πρωί. Για παράδειγμα από το πρωί δουλεύει μια μικρή βιοτεχνία, δίπλα ένα μαγαζί, από πάνω γραφεία, το μεσημέρι θα έρθει ο κόσμος να φάει στα εστιατόρια, το βράδυ θα πιει το ποτό του, τη νύχτα μένουν κάποιοι εκεί. Ε αυτό είναι μια πολυδιάσπαση της δραστηριότητας η οποία είναι αυτό ακριβώς που λέμε ανάπτυξη. Αν τώρα σ’ αυτόν τον ιστό που τα έχει όλα αυτά μαζί του, βγάλω τα υπόλοιπα και αφήσω μόνο τα εστιατόρια και τα μπαράκια τότε δεν είναι ανάπτυξη, αλλά αρχίζουν τα προβλήματα ασφάλειας, αρχίζουν να μαζεύονται περίεργοι τύποι που δεν δουλεύουν και κάνουν άλλα πράγματα και γενικά δημιουργείται άλλο κλίμα. Αυτό λοιπόν έπαθε η Αθήνα που όταν ξεκίνησαν να κάνουν ανάπλαση στου Ψυρρή θεώρησαν φυσιολογικό -που δεν ήταν βέβαια- να καταστρέψουν ό,τι μικρή βιοτεχνία και εμπορικό υπήρχε και να φτιάξουν δραστηριότητες αναψυχής. Αυτό δεν παράγει ούτε πολιτισμό ούτε αναζωπύρωση του κέντρου και ανάπτυξη. Άρα εσείς να είστε ευτυχείς που τα έχετε όλα στο ιστορικό σας κέντρο και ελπίζω να τα διατηρήσετε γιατί φτάνει ένας νόμος περί αλλαγής χρήσης ώστε να τα καταστρέψει όλα με μιας».

_ Δύσκολη η συμφιλίωση με την ελληνική πραγματικότητα, μετά την επιστροφή από το Παρίσι;

«Ξέρεις ποιο είναι το δυσκολότερο; Ότι περνάμε από έναν κύκλο σπουδών όπου κάποιος μας τρέφει για να μπορούμε να τις κάνουμε, και μετά πρέπει να δουλέψουμε όταν οι σπουδές τελειώνουν! Για μένα αυτό ήταν το πιο ξαφνικό γιατί έκανα έναν κύκλο σπουδών στη Γαλλία που τα πράγματα ήταν εύκολα και δεδομένα. Δηλαδή δεν πήγα ποτέ στη Σχολή μου και να έχει κατάληψη, συνεπώς σπούδασα σε ένα ιδανικό περιβάλλον και μετά γύρισα στην Ελλάδα και έπρεπε να δουλέψω. Έπιασα λοιπόν δουλειά σε ένα αρχιτεκτονικό γραφείο που είναι ακόμα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα της Αθήνας αλλά δούλευα από το πρωί στις 9 μέχρι το βράδυ στις 12 για να μπορώ να ζω μετρημένα. Εκεί λοιπόν είναι η συμφιλίωση».

_ Η τέχνη πώς μπαίνει στη ζωή σας;

«Είχα πάντα λόξα με τη φωτογραφία και στη Γαλλία είχα την ευκαιρία να δουλέψω ως φωτογράφος για τη σχολή αλλά και για τους καθηγητές της Αρχιτεκτονικής. Αυτή ήταν η πρώτη επαφή με τη φωτογραφία ως ξεχωριστό καλλιτεχνικό αντικείμενο και απ’ αυτή την εποχή κρατάω ένα φοβερό αρχείο φωτογραφιών που ήταν και εκείνες που έκανα για βιοπορισμό αλλά και όσες τράβαγα για προσωπική μου ευχαρίστηση. Αυτό το αρχείο ξεκίνησα να το ψηφιοποιώ και να τυπώνω φωτογραφίες. Αυτό είναι που συνδυάστηκε μ’ αυτό που έκανα στην Αρχιτεκτονική, βάζοντας στον υπολογιστή ένα καθαρά αρχιτεκτονικό πρόγραμμα κι όταν ψηφιοποίησα τα αρχεία των φωτογραφιών βρήκα έναν τρόπο να τα περάσω στο πρόγραμμα και να τα δουλεύω μετά ως γραμμές. Δηλαδή να τους αφαιρέσω το χρώμα, τον όγκο, τη μάζα, τις σκιές και να μείνουν αυτές οι γραμμές που βλέπετε._